Knallen met aangepaste roeiers op het NKIR

Het is zaterdag 8 december en vandaag vindt de NKIR plaats in de Sporthallen Zuid te Amsterdam. Altijd een enorme spannende roeiwedstrijd op de roeiergometer. Nu is het voor de aangepaste roeiers nog 1.000 meter, in de toekomst is de kans groot dat het 2.000 meter wordt.

Na de talentendag, georganiseerd door het NOC*NSF is een aantal (potentiële) roeiers “opgestaan” waardoor er een mooie opkomst is voor deze wedstrijd. Voor de eerste keer in de geschiedenis van het NKIR, zijn er van alle aangepaste klassen roeiers vertegenwoordigd, helemaal top! De handicap van de roeiers is vandaag dus ook heel divers, van visueel beperkt tot zwaar fysiek beperkt en alles daar tussenin, roeien is voor bijna iedereen mogelijk, dat bewijs wordt vandaag mooi geleverd!

Bij de aankomst van de diverse roeiers wordt er eerst wat ontspannen gekletst en koffie of thee gedronken met de andere coaches Paul, Martin en Leendert. Sommigen gaan verdacht veel richting toilet, hoe herkenbaar! Ik moet een jaartje overslaan dus kan het vanuit een heel ander oogpunt gadeslaan, namelijk deze keer als coach. Een heel nieuwe gewaarwording, maar goh, wat is dit ook enorm leuk om te doen!

Dan is het tijd om naar de zaal te gaan waar ingeroeid wordt, lekker warm worden alvorens te gaan beuken tijdens de wedstrijd. Hart even goed op hol laten slaan, kan deze tijdens de wedstrijd het hoge tempo beter aan. Na zo’n 20 minuten gaan we allemaal naar de wedstrijdzaal. Best officieel achter een scherm totdat de muziek begint en dan gaan alle roeiers naar hun ergometer. Er is, voor het redelijk vroege tijdstip, best wat publiek, erg leuk voor de roeiers!

Al onze roeiers zitten klaar, sommigen met een beetje pips gezicht, sommigen met een behoorlijke blos op de wangen. Concentratie ten top en op het signaal gaat iedereen los! Maar niet alleen de roeiers maar ook het publiek, geweldig! Er wordt hard geroeid, keihard geroeid, sommigen bouwen de race goed op en sommigen gaan helemaal los in de eerste 500 meter maar dan moet er nog 500 meter geroeid worden… Er wordt veel gelet op de techniek, niet in elkaar duiken want dat kost je adem en dus energie. Het publiek gaat steeds harder roepen, de aanmoedigingen stijgen uit boven het lawaai van de vliegwielen van de ergometers, wat een fantastische sfeer. De roeiers gaan helemaal los en de laatste 100 meter doet pijn, heel veel pijn……… voor iedereen, maar alle aangepaste roeiers houden het goed vol, beter nog, de meesten kunnen nog even een korte sprint trekken om het beste uit hun capaciteit te halen. Elke roeier, niemand uitgezonderd, heeft een geweldige race gevaren! Wat ben ik trots dat ik een van deze roeiers heb mogen coachen en wat ben ik trots op alle aangepaste roeiers die vandaag een heel mooie prestatie hebben weggezet. Diverse records kunnen het boekje in en de gemaakte foto’s en video zullen het bewijs zijn hoe goed iemand met een beperking kan presteren op hoog niveau. Hoezo gehandicapt? Bikkels zijn het, allemaal en wat een vertrouwen schept deze dag voor de toekomst. Het aangepaste roeien komt op de kaart en daar gaan de roeiers zelf voor zorgen!

Ik ben een trotse (nu even tijdelijke) coach en aangepaste roeier!

Agmaja Kolman